براى همگان تشكيل مىدهد . » همچنين باور پاسكال بر اين مبنا است كه قدرت بايد در خدمت حق قرار گيريد : « بر ما است كه عدالت و قدرت را با يكديگر همسو كنيم و تنها حق را بخواهيم و از قدرت تنها براى استوار گردانيدن حق استفاده كنيم . » بديهى است كه ديدگاه امام على عليه السّلام با ديدگاه دوم همخوانى دارد و در تأييد اين سخن ، نيازى به بررسى فراوانى در اين زمينه نيست . او مىفرمايد : « حق و باطل دو راه هستند كه هر كدام طرفدارانى دارند . اگر باطل پيروان بيشترى داشته باشد و پيروز شود ، چيز تازه‌اى نيست و از قديم همين‌طور بوده است . و اگر ياران حق اندك باشند ، روزى فرا مىرسد كه زياد گردند و كمتر اتفاق افتاد ، چيزى كه از دست رفته دوباره به دست آيد . » « 1 » اين سخن به صورت واضح و صريح بيان مىكند كه امام على عليه السّلام فراوانى امرى را دليلى بر حقانيت آن نمىداند ؛ بلكه منتظر مىماند تا هيبت پوشالى آن فرو نشيند . طبق باور او هر پديده و انديشه‌اى روزى قدرت گرفته و دگر بار خاموش مىشود و حق هميشه جاودان است . از همو در جايى غير از نهج البلاغه نقل شده است : « عمر ظلم يك ساعت و عمر عدالت تا روز قيامت است . » « 2 » گاه به جاى ظلم و عدالت ، باطل و حق روايت شده است ؛ چه آن كه راويان تفاوت چندانى ميان حق و عدالت نمىديدند .

--> ( 1 ) . « حقّ و باطل و لكلّ أهل ، فلئن أمر الباطل لقديما فعل ، و لئن قلّ الحقّ فلربّما و لعلّ ، و لقلّما أدبر شيء فاقبل » نهج‌البلاغه : خطبه 16 . ( 2 ) . الامام جعفر الصادق عليه السّلام ، عبد الحليم الجندى : 60 .